✍ دهباشی ، بحرین، قاجار یا پهلوی؟!
کلیپی از آقای دهباشی در اینستاگرام مشاهده شد که جدایی بحرین را به زمان قاجار ربط میدهد نه زمان پهلوی.!
ایشان استدلال میکند که دههها قبل از سال ۱۳۵۰ بحرین در اختیار ایران نبوده پس جدایی آن از ایران در این سال مقصر پهلوی نیست بلکه قاجارها مقصرند.
استدلال ایشان این بود که ما در آنجا حاکمیتی نداشتیم نیروی نظامی نداشتیم و نهادهای ایرانی در آنجا در این مدت مستقر نبودند.
ایشان با مقایسه ارمنستان و آذربایجان با بحرین برآیند میگیرد که آیا میتوانیم ادعای بازپسگیری آذربایجان و ارمنستان را داشته باشیم؟!
این استدلال به دلایل فراوانی سست و بیپایه است که به برخی از آنها اشاره میشود.
تحلیل روند تاریخی حاکمیت ایران بر منطقه بحرین مشخص میکند که عدم حضور مستقیم نیروهای نظامی در یک بازه زمانی، لزوماً به معنای سلب مالکیت ملی نیست. در واقع، بحث اصلی در مورد بحرین، مدیریتِ «اشغالگری خارجی» است، نه فقدان حق مالکیت.
در پاسخ به این ادعا که «بحرین در دوران قاجار از دست رفته نه پهلوی »، باید از دو منظر تاریخی و حقوقی به مبحث نگریست. نخست اینکه، صرفِ عدم حضور نظامی در یک منطقه، به معنای مالکیت نداشتن بر آن نیست؛ بلکه وظیفه حاکمیت، عدم پذیرش اشغالگری است که رژیم پهلوی در سال ۱۳۵۰ رسماً به اشغالگری انگلیس. بر بحرین تن داد.
برخلاف موارد آذربایجان و ارمنستان که با معاهدات بینالمللی (گلستان و ترکمنچای) تغییر وضعیت دادند، بحرین همواره تحت عنوان یک منطقه اشغالی توسط قدرتهای خارجی (ابتدا پرتغال و سپس بریتانیا) مورد بحث بود.
حتی در دوران پهلوی، مطابق ساختارهای آموزشی و اداری، این منطقه در جایگاه استان چهاردهم ایران قرار داشت
لذا قیاس بحرین با آذربایجان و ارمنستان یک خطای استراتژیک است. در مورد آذربایجان و ارمنستان،
ایران قاجار با معاهدات رسمی (گلستان و ترکمنچای)در اثر شکست نظامی ،این مناطق را به حاکمیتهای دیگر واگذار کرد.
که بازپسگیری آنها تحت چارچوبهای حقوقی فعلی فرصتپذیر نیست.
اما در مورد بحرین، ما با یک «اشغالگری مستمر» روبرو بودیم. بحرین و بندرعباس حدود یک قرن تحت سلطه پرتغالیها بودند که شاه عباس آنها را آزاد کرد؛ اما پس از گذشت یک قرن، این منطقه تحت اشغال بریتانیا درآمد و ایران همواره بر این اشغال اعتراض داشت
بنابراین، تصمیمات اتخاذ شده در سال ۱۳۵۰ برای واگذاری بحرین، نباید از منظر «رها کردن قلمرو موجود» بلکه باید از منظر «عدم موفقیت در رفع اشغالگری» تحلیل شود.
نکته دیگری که دهباشی به آن اشاره میکند این است که نباید ارتش را در این زمینه زیر سوال برد چون ارتش مقصر نبوده است.
بله، این نکته درست است اما تاکنون مشاهده نشده است که در ماجرای جدا شدن بحرین کسی ارتش را زیر سوال ببرد.
ایراد و اشکال به دستگاه رهبری سیاسی کشور( و شخص محمدرضا شاه )است که در آن زمان بدون جنگ و به آسانی از حاکمیت ایران بر بحرین چشمپوشی کرد.
#بحرین
#قاجار
#پهلوی
#دهباشی
✅https://eitaa.com/roushan88
برچسب:
نویسنده: پرهام رضاپور