✍اصلاح ارزش انرژی؛ جراحی ضروری یا مصرف مداوم مسکن؟!
از سال ۱۳۸۹ با آغاز طرح هدفمندسازی یارانهها، هر بار با بهانهی «عدالت»، بها حاملهای انرژی را پایین نگه داشتهاند.
این رویکرد، نه تنها باعث هدررفت منابع کشور شده، بلکه مانع از کنترل تورم نیز گشته است.
از سوی دیگر، به دلیل بهاگذاری بسیار پایین بنزین، گاز و برق، و.... دولت توان سرمایهگذاری برای توسعه و نوسازی این زیرساختها را ندارد.
واقعیت این است که خاموشیها، ناترازی آب و بحرانهای مشابه، همگی حلقههای یک زنجیره هستند و علت العلل آن همین توزیع تقریباً بدون هزینه است.
ادامه این وضعیت، کل سیستم و زیرساختهای کشور را تهدید میکند؛ چرا که با توزیع کالاها به ارزشهای بسیار پایین، توانایی سرمایهگذاری و نوسازی از بین میرود و زیرساختها به تدریج فرسوده میشوند.
آنچه امروز به صورت «بدون هزینه یا بسیار ارزان» پخش میشود، در آیندهای نه چندان دور، غیرممکن خواهد بود و تبعات سیاسی و اجتماعی وحشتناکی به همراه خواهد داشت.
کسانی که معتقدند وضعیت حاضر باید ادامه یابد، دچار ضعف در آیندهنگری هستند؛ آنها به جای «جراحی»، مدام «مسکن» مصرف میکنند، در حالی که بیماری در حال پیشرفت است و میتواند در لحظهای، کل سیستم را از پای درآورد.
بنابراین، اصلاح این وضعیت یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت است.
مخالفان این جراحی چه کسانی هستند؟
۱. منتفعان از منابع: ثروتمندانی که از منابع کشور بهرهکشی میکنند و با خودروهای متعدد خود، از بنزین ارزان برای رفاه شخصی استفاده میکنند آمار ها نشان می دهد این لایه از جمعیت کشور که عمدتاً در دهم دهم قرار میگیرند ۲۷ برابر دهک اول از یارانه حامل های انرژی بهره میبرند!!
۲. مخالفان نظام :
گروههایی که ادامه این مسیر را بهترین راه برای فروپاشی نظام، میدانند و منتظر آن روز هستند،لذا با هرگونه اصلاح بنیادین مخالفت میکنند و ترجیح میدهند سیستم در وضعیت فعلی بماند.
۳. دلسوزانِ ناآگاه:
کسانی که با عدم درک عمیق از مسئله، به نام «عدالت»، در برابر اصلاحات ایستادگی میکنند؛ در حالی که عدالت واقعی یعنی: تأمین سهمیه لازم با نرخ عادلانه برای همه، اختصاص زیرساختهای مجزا برای ناوگان عمومی و ارائه مازاد انرژی به ارزش واقعی.
✅https://eitaa.com/roushan88
برچسب:
نویسنده: پرهام رضاپور